นอน ฉันก็ยังนอนคนเดียวอยู่ ฉันก็ยังตัวคนเดียวอยู่
ไม่มีอะไร มีก็แต่ใจที่ยังมั่นคงต่อเธอ
เหมือนวันที่เคยมีกันอยู่ แม้วันนี้เธอจะไม่อยู่
ก็ไม่ได้คิด จะให้ชีวิตมีใคร
ยังเหมือนเดิม ยังไงก็ยังอย่างนั้น
เวลาไม่เคยเปลี่ยนฉัน ที่มันยังมีแต่เธอทั้งใจ
ยังเก็บเธอไว้อย่างดี ยังมีรักเดียวเสมอ
ทุกอย่างยังเหมือนว่าเธอ ไม่จากไป
ยังอยู่กับรักที่มี ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจ
ฉันยังซื่อสัตย์ ยังไม่อาจรักใคร ยังรักได้แค่เธอ
จำ ฉันก็ยังจำแค่เรื่องเก่า ฉันก็ยังทำเหมือนๆเก่า
ยังมีชีวิต ติดอยู่กับความทรงจำและคำว่ารัก
แม้ต้องมีฉันเพียงผู้เดียว ฉันก็ยังคงจะรักเดียว
ต่อให้มันเหงา ต่อให้ปวดร้าวเพียงใด
ยังเหมือนเดิม ยังไงก็ยังอย่างนั้น
เวลาไม่เคยเปลี่ยนฉัน ที่มันยังมีแต่เธอทั้งใจ
ยังเก็บเธอไว้อย่างดี ยังมีรักเดียวเสมอ
ทุกอย่างยังเหมือนว่าเธอ ไม่จากไป
ยังอยู่กับรักที่มี ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจ
ฉันยังซื่อสัตย์ ยังไม่อาจรักใคร ยังรักได้แค่เธอ
ยังรักเธอเสมอ ยังรักเธอคนเดียว
ยังเก็บเธอไว้อย่างดี ยังมีรักเดียวเสมอ
ทุกอย่างยังเหมือนว่าเธอ ไม่จากไป
ยังอยู่กับรักที่มี ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจ
ฉันยังซื่อสัตย์ ยังไม่อาจรักใคร
แม้คนที่ซื่อสัตย์ต้องไม่เหลือใคร แต่ฉันก็รักเธอ
(ไม่มีเธอ ฉันก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจ แม้ว่าในวันนี้ไม่มีใคร แม้ในวันนี้ไม่มีเธอ)
ยังรักเธอ
(ไม่มีเธอ ฉันก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจ แม้ว่าในวันนี้ไม่มีใคร แม้ในวันนี้ไม่มีเธอ)
นอน ฉันก็ยังนอนคนเดียว ฉันก็ยังตัวคนเดียว
ฉันยังมีเธอคนเดียว เพราะทั้งหัวใจยังมี แต่เธอแต่เธอๆผู้เดียว
ในจิตใจที่มียังรักเดียว ทั้งชีวิตยังรักเธอ รักเธอผู้เดียว
นอน ฉันก็ยังนอนคนเดียว ฉันก็ยังตัวคนเดียว
ฉันยังรักเธอคนเดียว
2007/Jul/05
2007/Jul/05
เรารักกันวันแรก เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ก็รักกันมาเรื่อยๆ จนมาถึงวันนี้
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ลืมนับไปว่ากี่ปี
สุดท้ายก็จบลงที่ เรายังรักกัน
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ใจมันจึงจะเลิกรัก
ตั้งแต่วันที่เรารู้จัก ไม่เคยคิดที่จะจากกัน
เมื่อวานฉันก็รักเธอ วันนี้ก็ยังหวาน
ทะเลาะแล้วก็ดีกัน ทุกวันเหมือนเดิม
ไม่มีดอกไม้ ไม่ต้องมีของขวัญ
มีแต่ใจให้กัน เท่านั้นมันก็ดี
ไม่เคยต้องการอะไร เป็นแบบทุกวันก็เข้าที
ที่สุดในใจฉันนี้ ขอแค่มีเธอกับฉัน
เรารักกันวันแรก เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ก็รักกันมาเรื่อยๆ จนมาถึงวันนี้
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ลืมนับไปว่ากี่ปี
สุดท้ายก็จบลงที่ เรายังรักกัน
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ใจมันจึงจะเลิกรัก
ตั้งแต่วันที่เรารู้จัก ไม่เคยคิดที่จะจากกัน
เมื่อวานฉันก็รักเธอ วันนี้ก็ยังหวาน
ทะเลาะแล้วก็ดีกัน ทุกวันเหมือนเดิม
ไม่มีดอกไม้ ไม่ต้องมีของขวัญ
มีแต่ใจให้กัน เท่านั้นมันก็ดี
ไม่เคยต้องการอะไร เป็นแบบทุกวันก็เข้าที
ที่สุดในใจฉันนี้ ขอแค่มีเธอกับฉัน
2007/Jul/05
เหม่อมองบนฟ้าไกล จ้องมองด้วยความสงสัย
ว่าใครกันนะใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน
มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุจริงๆ ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ
ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว
ฉันขอได้ไหม
เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน
แต่พอไดด้พบเธอ เพิ่งรู้จริงๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น
มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงๆ ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง
ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว
ฉันขอได้ไหม
ีคนมีอีกเป็นล้านคน ไม่มีเหตุผล ที่เธอต้องเลือกฉัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง
ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว
ฉันขอได้ไหม
โอ้ว โอว ฉันขอได้ไหม